Ik was nog student en had een nachtdienst. Ik las dat er in een andere regio een persoon voor de trein was gesprongen. Al gauw werd er in de buurt van het spoor een auto aangetroffen. De tenaamgestelde was woonachtig in ons werkgebied en ik wist dat dit wel eens de eerste keer slecht nieuws brengen kon zijn.
Dat leer je overigens op de politieacademie in een veilige omgeving met een acteur. Maar dit was echt!
Al gauw kwam er een bericht van het OC (Operationeel centrum): '‘Er is ook een telefoon en portemonnee aangetroffen en de eigenaar van de telefoon blijkt ook de tenaamgestelde van de auto. Wilt u slechtnieuws gaan brengen bij de nabestaanden.’'
Het was inmiddels als over 01.00 uur in de nacht en ik was stiekem best nerveus. Ik had al gezien dat er op het adres een gezin met 2 kinderen stond ingeschreven. Toen wij bij de woning van de familie aankwamen, kwam er een egoïstische gedachte op in mijn hoofd: “Ik hoop dat ze niet open doen”. Je weet dat je met jouw komst en boodschap het leven van dit gezin in 1 klap overhoop gooit. Ik liep naar voordeur.
Nog even snel herhalen wat ik had geleerd op de academie: Geen goedenavond zeggen, niet om de hete brij heen draaien, niet te opgewekt zijn. RINGGG.. Een vrouw deed open. Wakker gemaakt door ons aanbellen.
Ik vroeg de vrouw of we even binnen mochten komen en vertelde in de woonkamer direct waarvoor we kwamen. Eerst was er ongeloof, daarna kwam er ontkenning, en uiteindelijk een hele hoop verdriet. De dochter was inmiddels ook beneden gekomen en er was zoveel emotie dat ik ook aan haar moest vertellen wat er was gebeurd.
De zoon van het gezin was wezen stappen en kon iedere moment thuiskomen. We zaten aan de keukentafel, ik zag de voorlamp van zijn fiets door de poort komen. Shit! Ik herpakte mijzelf en vertelde direct het slechte nieuws..
Het gezin was ontroostbaar.
Wij zijn die nacht bij het gezin gebleven, en hebben ondersteund waar dat kon. Ik moest die avond drie keer slecht nieuws brengen. Het is onderdeel van ons werk, maar het blijft altijd lastig.
Denk jij aan zelfdoding? Neem dan 24/7 gratis en anoniem contact op met 0800-0113 of chat op 113.nl